![]() |
|
|
|
. ![]() |
Vür 152 JohrenWir woren noch nit op der Welt. Do wuort die „Wohlgemuth“ jeboren. Do wuort Theater alt gespellt.
Völl leihd es durch et Lank jejangen On wor dat Eleng noch su jruht, Tröi hant se hie benein jestangen Trotz Bomben on trotz Hongersnuht.
„Wie spelen wieder“, huort men sagen Su jot on schön wie et ewes jeiht En joden on en schleiten Dagen Die et Lewen häult für us bereiht.
On wir sind stoult op all die Johren Op all die Arbeit, Freud und Jlöck, Wir sind die äulste Laienböhn In der janzen Bundesrepublik.
Von Werner Krupp
Damals zum 135-jährigen Jubiläum
|